The way he looks – รูปทรงแห่งความรู้สึก

75

The way he looks (2014) / Daniel Ribeiro / Brazil 

มีหลายๆอย่างในโลกนี้ที่มีคำจำกัดความที่ชัดเจนและเราก็สามารถ encode คำจำกัดความเหล่านั้นได้ดี เช่นคำว่า “ลม” เราเข้าใจได้ดีผ่านกระบวนการทางภาษาที่มนุษย์ในโลกได้ร่ำเรียนกันมา แต่พอเราจะมาอธิบายถึงรูปทรงของคำว่า “ลม” ให้ออกมาในเชิงกายภาพ(Physical) เรากลับไม่สามารถอธิบายได้และ/หรือ แม้แต่ความสามารถของมนุษย์อีกอย่างนั้นคือการมอง ก็ยังไม่สามารถเห็นรูปทรงของมันโดยตรงได้เช่นกัน เรายังต้องยืมวัตถุที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติที่สามารถให้เรารับรู้ได้ว่านั้นคือ “ลม” โดยผ่านการที่ลมได้พัดต้องกับสิ่งของต่างๆ เช่น ต้นไม้ที่สั่นไหว สิ่งของที่ขยับเคลื่อนเมื่อต้องลม ฯลฯ ดั่งเช่นความรู้สึกของมนุษย์ก็เช่นเดียวกัน เราไม่สามารถเห็นรูปทรงของมันโดยตรงได้ มันอาจจะถูกส่งผ่านสีหน้าของมนุษย์หรือการเคลื่อนไหวของร่างกาย ซึ่งนั้นเป็นวิธีที่ชัดเจนที่แสดงออกผ่านทางกายภาพ อีกทางหนึ่งคือผ่านงานศิลปะจากทุกๆแขนง แต่นั้นก็เป็นความรู้สึกที่เกิดขึ้นภายในของตัวปัจเจกบุคคล

ภาพแทนของความรู้สึกนั้นถูกทำให้เกิดรูปทรงขึ้นในจิตใจของผู้เขียน เมื่อได้ดู The way he looks หนัง Coming of age สัญชาติบราซิล เมื่อตัวแทนของรูปทรงแห่งความรู้สึกนั้นถูกฉายออกมาจากตัวของ Leonardo ชายหนุ่มตาบอดแต่กำเนิด Leo เป็นภาพแทนของความสับสนของวัยรุ่นช่วงหนึ่งก็เหมือนกับวัยรุ่นทั่วๆไป แต่เมื่อเขามองไม่เห็นมันจึงเป็นอะไรที่น่าสนใจว่าเขารู้สึกรักก็ชายหนุ่มได้อย่างไร(Gabriel) และผู้เขียนก็เกิดคำถามว่าระหว่างความใกล้ชิดทางร่างกายและความรู้สึกที่เป็นสิ่งซึ่งจับต้องไม่ได้ อะไรที่จะกระตุ้นความรู้สึกภายในของเราให้ทะลักล้นออกมาได้มากกว่ากัน และเราก็รู้สึกว่ามันต้องมีทั้งสองอย่างนั้นแหละมันถึงจะไปด้วยกันได้ เมื่อ Leo ได้กลิ่น ได้พูดคุย ได้ยินเสียง เกิดเป็นการสื่อสารซึ่งกันและกันกับ Gabriel นี่คือความรู้สึกที่มันเป็นสิ่งที่ไม่สามารถจับต้องได้ ครึ่งเรื่องแรก Leo ได้จับเพียงแค่แขนและมือของ Gabriel เท่านั้น จากนั้น Element แห่งความรู้สึกก็ถูกประกอบรวมเข้ากับสิ่งที่เป็นเชิงกายภาพเช่น เพลงที่ทั้งสองคนฟังด้วยกัน เรื่องเล่าจันทคราส(Eclipse) เสียงบรรยายภาพหนังของ Gabriel ในโรงหนัง เป็นต้น ส่วนปัจจัยแห่งความขัดแย้งของหนังเรื่องนี้(Conflict) คือ Giovana ซึ่งเธอก็เป็นคนที่มีความสับสนตามประสาวัยรุ่นเช่นเดียวกับคนอื่นๆ แต่เธอเป็นเหมือนตัวแปรแห่งความรู้สึกของชายทั้งสอง ก็เหมือนว่าทั้ง Gabriel และ Leo นั้นทั้งเรื่องก็อยู่ในความสับสนในเรื่องความรักและ Identity ของตนเอง ซึ่งสิ่งที่ถูกใส่เข้ามาในหนังคือเรื่องของโครงการนักเรียนแรกเปลี่ยนที่ Leo ให้เหตุผลว่าอยากไปในที่แปลกใหม่ ที่ๆไม่มีคนรู้จักเรา และเราอาจจะคนพบตัวตนจริงๆของเราก็ได้(ผู้เขียนเคยรู้สึกแบบนี้ช่วงหนึ่งตอนสมัยวัยรุ่น ซึ่งจริงๆหลายๆคนก็อาจจะเคยรู้สึกด้วยเช่นเดียวกัน) Giovana เป็นคนที่ทำให้ Leo เข้าใจตัวเองชัดเจนมากขึ้นว่าเขาเป็นใครและต้องการอะไร เพราะ Giovana อยู่ใกล้ชิดกับ Leo อยู่เกือบจะตลอด และเป็นคนดูแลเอาใจใส่ Leo ดีกว่าใครๆ จนเมื่อ Gabriel เข้ามา ซึ่ง Leo ได้เรียนรู้ถึงความรู้สึกอันสับสนของตัวเอง โดยสามารถเปรียบเทียบกับได้กับทั้ง Giovana และ Gabriel ซึ่งปราศจากการมองแบบทางกายภาพ(เพราะมองไม่เห็นอยู่แล้ว) นี่จะทำให้คนดูกลับสัมผัสถึงความรู้สึกของ Leo ได้อย่างแจ่มชัด ส่วน Sub plot อีกอย่างที่น่าสนใจซึ่งเราชอบมากกว่าหนัง Coming of age เรื่องอื่นๆคือตัวละครมันสะท้อนในเห็นถึงความเป็นเหตุเป็นผลมากกว่าที่จะแสดงถึงความเป็นขบฏซ้ำซากที่ถูกใช้ในหนังของวัยรุ่นทั่วไป เช่นตอนที่ Leo เริ่มทะเลาะกับพ่อแม่ในตอนต้นๆเรื่อง

หนังมีหลากหลายอารมณ์ ทั้งหม่นเศร้า อบอุ่น วุ่นวาย และ มีความสุข ผู้เขียนรู้สึกว่าหนังมีความสดใสและมีชีวิตชีวา อาจจะเป็นเพราะรู้สึกว่าทุกอย่างในหนังดำเนินไปอย่างเป็นธรรมชาติ ชีวิตตัวละครในหนังก็จับต้องได้เหมือนตัวละครมันมีอยู่ในชีวิตจริงๆ

1427729365

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: